پرويز پرستويي، تصوير مردي است با «من»هاي متعدد سينمايي و تلويزيوني كه در هر برهه‌اي مسايل اجتماعي خاص آن دوره را فرياد كشيده است. نشريه مهرنو در پرونده‌اي با بررسي كارنامه سينمايي پرستويي 4 «من» شاخص او را كاريكاتوريزه كرده است:


باوفا، بامرام، لوطي، اهل رفيق بازي و پاي رفيق ايستادن، افتاده، عاشق خلاصه هر ويژگي كه مي‌شود در تيپ‌ بچه‌هاي پايين شهر پيدا كرد، جزو گروه ديگري از تيپ‌هايي مي‌شود كه پرستويي استاد بازي در آن نقش‌هاست. البته گاهي در اين ميان كارها طنز و شوخي بوده و گاهي هم جدي. شوخي، شكار و عشق شيشه‌اي جزو اين دسته‌اند. آدم برفي نقطه اوج اين گروه است.


مردي جدي كه نماينده تفكر مردسالاري در خانواده است. چهره پرستويي به اعتقاد بسياري از كارگردانان سينما براي بازي در چنين نقشي بسيار مناسب است. مرد سنتي كه هنوز در دوره تجدد، افكار مردسالارانه خود را حفظ كرده و بر آنها پافشاري مي‌كند. تيپ مردان غيرتي هم در همين گروه است. كافه ترانزيت، زير تيغ، آشپزباشي و حتي به نام پدر در اين گروه‌اند. پرستويي در بسياري از اين نقش‌ها تغيير و تحولات در درون نهاد خانواده را به تصوير كشيده است. در سريال زير تيغ هم نقش پرستويي به خوبي روابط حاكم بر اينگونه خانواده‌هاي جنوب شهري را در فضايي دراماتيك نشان مي‌داد.


تيپي كه با او شناخته و ساخته شد؛ تيپ مردان به جا مانده از جنگ كه سرشان درلاك خودشان است اما منتظر يك جرقه‌اند. آنها به وضعيت موجود اعتراض مي‌كنند، فرياد مي كشند اما سكه‌هاي آنها اين روزها ارزشي ندارد. روبان قرمز، موج مرده، ديوانه از قفس پريد و پاداش سكوت در اين دسته‌اند. آژانس شيشه‌اي نقطه آغازين و همين‌طور نقطه اوج اين تيپ است كه پرستويي آن را ساخت. تفاوت‌هاي بين نسلي يكي از مهمترين مسايل اجتماعي بود كه پرستويي با اين نقش‌ها آن را به خوبي گوشزد مي‌كرد.


شخصيت‌هاي طنزي كه او تاكنون بازي كرده با هم متفاوت بوده‌اند و يك تيپ واحد نداشته‌اند اما بازي در اين شخصيت‌ها نيز گروه ديگري را از نقش‌هايي كه پرستويي بازي كرده، تشكيل مي‌دهد. رضا مارمولك، بچه زرنگ با پدر كارمند«عزيزم من كوك نيستم» فرق دارد؛ همان‌طور كه مشكيني «ليلي با من است» با مهندس «مرد عوضي» فرق مي‌كند. اين نقش‌هاي طنز هم در بسياري از اوقات نقدي است جدي بر رفتارهاي ما ايراني‌ها. رفتارهايي مثل دورويي و دوروغگويي...